The Last One

Het allerlaatste -reisverslag-, als ik dit zo nog mag noemen. We zijn al bijna 2 maanden verder sinds ik ben thuis geland op Zaventem -bedankt trouwens om zo talrijk aanwezig te zijn bij mijn thuiskomst :)- en ik besef nog steeds niet goed dat ik die reis heb gemaakt.. Als ik er aan denk krijg ik zelfs een beetje een bang gevoel omdat ik denk dat ik dat nooit aan zou kunnen. Raar, maar met de tijd zal het besef wel komen.

Ik heb de laatste foto’s eindelijk toegevoegd, heeft lang op zich laten wachten maar het is ook zo druk geweest de laatste tijd! Hoezo druk? Wel ik heb de afgelopen 6-7 weken voornamelijk gewerkt! Jaja, dat moet ook gebeuren:p Opnieuw met een reisdoel voor ogen zelfs, want op de planning zaterdag 29 mei (the day after :)) om 8 uur 's ochtends (!!): vertrek naar Florida + New York! Deze keer moeten jullie me gelukkig niet zo lang missen, -maar- tot en met 25 juni :p Bovendien ga ik deze keer niet alleen maar met Mi -Mo voor de vrienden :p-, die jullie allemaal kennen als een van de meest fanatieke commentatoren van deze blog. Geen zorgen dus: ik ben in goede handen!

Wat ik in dit laatste bericht absoluut niet wil en mag vergeten te zeggen: ontzettend bedankt aan iedereen die me gevolgd heeft op deze geweldige reis met nog een extra bedankje aan de mensen die gereageerd hebben op reisverslagen en/of foto’s. Het was heel erg leuk om alles te lezen en deed echt deugd ginder ver! Wanneer mijn boek gepubliceerd wordt zijn jullie de eersten die het weten :p

Tasmania & het grote Van-avontuur!

Ik ben er weer voor waarschijnlijk mijn laatste reisverhaal terwijl ik op een 19.000-tal km van jullie verwijderd zit!

20 maart was het zover, het vliegtuig onmenselijk vroeg naar Hobart. Onderweg bij het landen ontzettende last gehad van mijn nu weer rechter oor. Bovendien had ik -ook alweer- het begin van een geweldige verkoudheid, dus dat was een goede start, maar van daar uit kon het dan gelukkig alleen maar beter gaan!

Dat deed het dan ook, het opschrift op de van was: When God made you, he was showing off! Ze wisten duidelijk dat ik op komst was :p

Met mijn nieuwe vriend voor 7 dagen ben ik dan naar het zuiden van Tasmanie gereden, Geeveston, waar ik geslapen heb op de parking van een lokale supermarkt aan een parkje. Een -lokale- zeg ik wel, maar in feite is alles daar lokaal. Geen GSM-bereik, geen internet te vinden, met moeite een of andere Radio 1 achtige radiozender.. Wel veel rust en stilte en enkel maar -locals- in de buurt precies. Groot was mijn verbazing ook toen ik de volgende ochtend ontwaakte en zag dat er in dat aangrenzende park een soort dorpsfeest aan de gang was, de hele parking was afgezet met van die oranje kegels -op mijn parkeerplaats na natuurlijk (a)- en er stonden witte tenten in het park en dergelijke.. Ik heb mijn huis dan maar meegenomen naar een andere locatie om te gaan ontbijten :p

Die locatie was Hobart waarlangs ik door de bergen naar Queenstown ben gereden. Als ik dacht dat er in Geeveston niets te beleven was, dan zag ik pas wat-niets- is bij het binnenrijden van Queenstown.. Een oud mijnwerkersdorpje (ik denk zelfs dat het misschien een stad wordt genoemd..) waar ik opnieuw op een parking overnacht heb, dit keer in gezelschap van een 6-tal GIGANTISCHE campers en nog 1 van, allemaal -bewoond- door Australiers van een jaar of 60 of meer. Het verandert eens van de zatte Engelse en Duitse 20-ers!

Tot dan toe overigens rotweer, enkel maar regen en koude temperaturen, een ideale voedingsbodem voor mijn fantastische verkoudheid dus!

Ik ben dan naar Burnie gereden waar het weer iets beter was, maar ook niet om over naar huis te schrijven, wat ik nu ironisch genoeg wel aan het doen ben haha. Daar heb ik aan het strand overnacht, perfecte locatie! De volgende dag was het dan tijd om Penguin te gaan verkennen (lees: het grote pinguinstandbeeld waar ik over had gelezen gaan zoeken en fotograferen) en dan ben ik doorgereden naar Devonport.

Verder ben ik zonder teveel noemenswaardige gebeurtenissen nog door Launceston gereden en Bicheno om de Wineglass Bay te gaan bekijken. Toen was mijn verkoudheid op zijn hoogtepunt dus heb ik niet de -hardcorewalk- naar het strand zelf kunnen doen. De wandeling naar de lookout over het strand was al erg genoeg, ik werd er -zwetend en proestend- met de glimlach voorbijgestoken door mensen van 3 keer mijn leeftijd die me nog wat aanmoedigden niet op te geven. Een mens maakt vanalles mee zien jullie wel.

De laatste 2 nachten hebik in Dodges Ferry aan het water geslapen. Opnieuw een perfecte locatie met een strand vlakbij en gelukkig want het was donderdag perfect strandweer!

De van ook zonder kleer- en andere scheuren kunnen afzetten in Hobart gisteren en opnieuw het vliegtuig op naar mijn startplaats: Melbourne. Minder last dan vorige vluchten wat de oren betreft maar ik ben toch niet helemaal enthousiast over mijn vluchten van 14 en 7u -of was het hier of daar een uurtje meer of minder?- die ik bijna moet trotseren. Niks wat ik niet aankan uiteraard dus komt wel goed!

De conclusie van de week door Tasmania in a van by myself?

Tasmania? Een aanrader, heel diverse en mooie omgeving!

In a van? Zeker eens doen, absolute rust en onafhankelijkheid! Wel verbruik + brandstofprijzen niet onderschatten haha.

By myself? Ik ben nog steeeeds leuk gezelschap dus jullie mogen terecht blij zijn dat ik over een paaaaaaar dagen opnieuw bij jullie ben! :p

Na vandaag nog 2 volledige dagen Melbourne, eindelijk op souvenirjacht (met een beperkt budget dus hopelijk beleeft mijn creativiteit hoogdagen en zijn jullie niet te veeleisend :p) en nog een date met Vera en de Belgen van het hostel.

Wat ik ervan denk? Het is leuk geweest, maar het is leuk geweest. Dus tot HEEL snel!

Sydney baby!

Jullie hebben de foto's al gezien van de zonsondergang in Sydney.. Ik heb er echt van genoten!

Ondertussen ben ik naar de camerawinkel gegaan, maar daar kreeg ik advies om weer ergens totaal anders heen te gaan en vermits ik al genoeg tijd en geld geinvesteerd heb in dat gedoe zonder resultaat heb ik besloten dat gewoon voor thuis te houden.

Maandag ook nog naar het camperdepot geweest in Sydney om de laatste regelingen voor Tasmanie te treffen, maar toen ik daar om 16u10 aankwam bleek de sluitingstijd 16u00 dus helaas ook die verplaatsing voor niks.. Een beetje een loze dag dus maar mooi weer dus geen klachten!

Dinsdag was het dan tijd voor Palm Beach, oftewel Summer Bay! Geen opnames aan de gang maar wel een parchtig decor voor een dagje zon, zee en strand. Ook een beetje bizar om precies IN een tv-programma te zitten, maar ik ben blij dat ik er ben geweest.

Woensdag was het dan St. Patricks Day en dat hebben we met het hostel en nog ontzettend veel andere hostels samen gevierd op een cruiseboot in de haven van Sydney. Prachtig om de skyline te zien wanneer het donker was, een ongelooflijke locatie voor een feestje. Het geheel was mij dan nog voor een prijsje geregeld door mijn Engelse vrienden dus dat maakte het uiteraard enkel maar beter :)

Gisteren ben ik dan naar Coogee Beach geweest want ik had gelezen dat het daar ideaal was om te snorkelen en dat is ook gebleken! Niet alleen een mooi strand maar zeer veel vissen vlak aan de kust dus een absolute aanrader!

Vandaag ga ik naar Manly Beach, zometeen neem ik de ferry daarheen en ik denk tegen valavond terug te komen zodat ik eens een zonsondergang op het water meemaak. Dat in Sydney kan niet anders dan ook prachtig zijn. De batterij van mijn fototoestel is alleszins opgeladen :)

Heb ook voor vannacht dan uiteindelijk nog een nacht in mijn hostel geboekt en ze hebben de shuttle bus naar het vliegveld speciaal voor mij wat vervroegd zodat ik vannacht om 4u45 wordt opgehaald en dan om 6u35 opstijg richting Tasmanie! Daar pik ik de van dan op en dan wordt het hopelijk de ultieme rust om nog even te kunnen bekomen van al mijn avonturen hier en het allemaal wat te laten doordringen, want dat is tot hier toe blijkbaar nog niet echt gebeurd. Helemaal alleen 3 maanden rondreizen door zo'n groot land.. Het is niet niks in principe, maar ik besef het allemaal nog niet zo goed. Liefst van al besef ik dat dus in de week die komt zodat ik wanneer ik weer thuis ben gelijk weer van heel mijn omgeving kan beginnen genieten en de aanpassing zo vlot mogelijk verloopt!

Ik heb ook vernomen dat het NET wanneer ik in Melbourne ben Formule 1 Grand Prix is. Leuk voor autoliefhebbers, maar mij zegt het absoluut niks in principe. Het ergst van al is dat dan alle hostels weer belachelijk duur worden -het zotste wat ik al gehoord heb is 45 $ per nacht voor een 14p dorm- en daar heb ik uiteraard geen zin in. Ik heb dus ook gebeld naar Melbourne Connections Backpackers, waar ik al gezeten heb en de Belgen had ontmoet en zij bieden me mijn kamer van de vorige keer aan -een 8p dorm- voor de normale prijs van 25 $! Dat heb ik dan ook gelukkig al ff vastgelegd zodat ik zeker ben dat ik geen absurde bedragen zal moeten betalen of op een couch belanden zoals vorige keer in Noosa.

Mijn accomodatie tot wanneer ik weer thuis ben ligt dus al vast dus alles onder controle! Meer controle dan ik afgelopen maanden gewend ben geweest zelfs, maar het voelt prima.

Ik zeg het denk ik elke keer en het wordt ook iedere keer meer waar: tot snel!

Byron Bay en Sydney

Het is alweer een week geleden dat ik wat van me heb laten horen dus bij deze!

Vorige keer was ik net in Byron Bay aangekomen, ik heb daar het eerste het beste hostel dat -naar Byron Bay normen alleszins- niet te duur was aangenomen om niet opnieuw op een couch te belanden. Het verdict: 30 $ per nacht! Vergeleken met mijn goedkoopste ervaring-en een van mijn beste- aan 12 $ in Cairns kan dat wel tellen!

Dan heb ik jullie nog geen details gegeven over dit hostel.. Het feit dat er geen aircoN aanwezig was, kon ik wel waarderenvermits ik anders nooit van mijn verkoudheid zou zijn geraakt naar mijn gevoel, dus de tropische temperatuur 's nachts neem ik er wel bij. Wat ik iets minder wist te begrijpen was dat er in die DERTIG dollar per nacht, niet eens een laken inbegrepen zat! Enkel kussensloop en matrasovertrek, maar die laatste werd consequent -gestolen- door kamergenoten op onbewaakte momenten zodat ze dat konden gebruiken als laken.. De aanwezigheid van die lakens betekent echter dat dat bed bezet is, wat het mijne dus niet meer leek blijkbaar. Bijgevolg zat er danook plots een andere kerel in mijn bed nadat ik terug kwam van mijn vorige blogupdate. Zeer verrassend kan ik jullie wel vertellen! Ik riep dan ookonder het motto -express yourself-(of gewoonpuuromdat ikdeze ontwikkelingniet verwacht had)vanin de de deuropening 'Hey man, that's my bed!' naar hem. Hij was zich van geen kwaad bewust en op zijn beurt -en begrijpelijk (a)-geschrokken van mijn reactie. Ik moet er misschien niet bij vertellen datmijn band met die kerelnooit echt uitgegroeid is tot een ware vriendschap :p Uiteindelijk heb ik me dan maar een ander bed gekozen dat er vrij uit zag en jawel, ik kies mijn woorden goed, want dat bleek het opnieuw niet te zijn. Sterker nog, de zeer bekwame en stressbestendige vrouw van de receptie had mij een verkeerde sleutel gegeven dus plots bleek dat ik in de verkeerde kamer zat. Ikvoelde me er net thuisen de persoon in wiens bed ik mij bevond had nog niks uitgepakt, maar MIJN gegevens zaten in het bakje van een ander kamer dus het stond zo in het -systeem- en ik kon verhuizen. Ik heb het niet kunnen laten om de security kerel te vertellen dat ik 30 dollar wel erg veel geld vond voor een compleet gebrekkige administratie, geen lakens, geen airconditioning en een badkamer vol kakkerlakken (ja, ook dat), maar de arme man kon er uiteraard niks aan doen, verontschuldigingen.. Goed ja. Klaar dus.

Ik heb alleszins een dag op het strand doorgebracht, echt zalig weer en een kwalloze oceaan om in te zwemmen.. er bestaan mindere combinaties! Ik heb ook nog het einde van een hippiemarkt gezien die -de moeite- was. Een aparte sfeer alleszins!

De volgende dag dan naar Nimbin, op platypijacht! Dat dacht ik toch, maar blijkbaar was deze uitstap een soort georganiseerde en getolereerde drugshandel. Iedereen kon naar hartelust -cookies- en -mushrooms- kopen in het dorpje waar we heen zijn gegaan en dat wel een beetje in de jaren 60 is blijven hangen, maar op zich was er allemaal niet veel bijzonders aan. Apart om te zien allemaal, maar ik heb er zeker mijn hart niet verloren. In de namiddag zijn we dan nog gaan zwemmen in een waterval, minder indrukwekkend dan die waar ik al foto's van heb geplaatst, maar ook wel leuk!

Wat er minder leuk aan is, is dat daar waarschijnlijk water in mijn waterdicht fototoestel is gekomen, zoek de fout.. Het werkt gelukkig nog wel maar de powerbutton is behoorlijk overgevoelig waardoor het toestel zichzelf de hele tijd in- en uitschakelt en zo gaat de batterij er natuurlijk in no time door. De batterij er uithalen de tijd dat ik het niet gebruik is ook geen optie want dan weet het toestel al helemaal niet meer wat er gebeurt wanneer ik het eens nodig heb. Een hoop zever, maar de zaak is nog in garantie dus we duimen op een goede afloop in Belgie!

De laatste dag Byron Bay was er een van een absurde hoeveelheid regen, dus ik heb die binnen doorgebracht en ongeveer elke minuut zien voorbijgaan. Wachten en reizen zijn nu eenmaal 2 begrippen die NIET los van elkaar kunnen bestaan, daar ben ik al wel een tijdje achter. Om de dag mooi af te sluiten ben ik om 21u de overvolle bus naar Sydney opgestapt waar ik de komende 13u en een klets heb doorgebracht haha. Een geweldig boeiende dag, gevolgd door een al even boeiende nacht dus :p

Blij dat ik heelhuids ben aangekomen in Sydney wel, want die buschauffeur was een van de gevaarlijkste mensen ter wereld. Mochten ze me de keuze geven tussen en blind man en hem om mij ergens heen te brengen.. Ik zou echt zonder twijfel voor de blinde gaan! Zo zijn we in het midden van de nacht onze linker achteruitkijkspiegel verloren! Ik zat ook helemaal van voor aan die kant en dacht even dat mijn laatste uur daar was haha, gelukkig bleek dat niet het geval. Stellen jullie zich echtereven voor hoe het moet zijn om in een van de drukste steden ter wereld te rijden met maar 1 spiegel, die aan de bestuurderszijde + geen mogelijkheid om door de ramen te kijken of er auto's in de buurt zijn + de afmetingen van zo'n reisbus.. Ja hoor, spannend :p

Alleszins ben ik er dus geraakt en deed ik, aangekomen in Sydney, de ontdekking dat er 1 zak echt DOOR EN DOOR nat was bij aankomst.. Jawel, ik was de gelukkige. Ongelooflijk dat er maar 1 zak was en ik had dan nog de regenhoes over de zaak heen getrokken -lessen leren uit het verleden en dergelijke- dus naar alle waarschijnlijkheid zal er boven mijn rugzak een lek geweest zijn van het aircosysteem ofzo.. Mijn regenhoes heeft dan ook zijn functie van waterdichte zaak ontzettend goed uitgevoerd en heeft al het water mooi in mijn zak laten lopen en daar bijgehouden zodat er niet 1 item droog uit mijn bagage is gekomen. Gelukkig had ik niet beslist die laatste dag in Byron Bay nog te wassen.. Dat heb ik dan gewoon in Sydney gedaan en zo is heel het -waterinzakdrama- alweer vergeten.

In mijn hostel hier heb ik de4 Engelse kerels van de Whitsundays terug gezien, de Canadees van Fraser Island en ook Rachel leren kennen, een Engelse. Nog 2 Canadese zussen ontmoet ook gisteren die net na de Olympische Spelen hierheen zijn vertrokken en wonen in Vancouver dus heel leuk om hun verhaal te horen over het grootste evenement dat ze daar in jaren gehad hebben! Ook met de rest een heel leuke sfeer dus ik verveel me 's avondsop geen enkel moment.

Heb ook het Oprah House al gezien, daar ga ik zometeen weer naartoe om de zonsondergang te zien want vorige keer was mijn fototoestel dan alweer in de waan dat zijn batterij op was, maar nu heb ik hem denk ik beter onder controle en hoop ik dat het me wel lukt. Prachtig alleszins!

Vandaag naar Bondi Beach geweest waar ik de beste surfers ter wereld aan het werk heb gezien en de kerel die dat feest gewonnen heeft is zo maar even 25 000 $ rijker! -hij doet er ene op..- Echt ongelooflijk wel wat die kerels kunnen!

Morgen ga ik waarschijnlijk naar een ander strand -de naam ontgaat mij momenteel- want daar zou het het best zijn om te snorkelen hier in de omgeving. Overmorgen heb ik dan de Home & Away uitstap in de planning opgenomen en donderdag en vrijdag denk ik de Blue Mountains eens te gaan bekijken.

Ondertussen komt de dag dat ik weer naar huis kom als maar dichter en ook al heb ik een geweldige reis, ik zal ook blij zijn als ik in Zaventem weer voet aan land zet, de jarigen van afgelopen maanden op gepaste wijze kan feliciteren, eenECHT pintje kan drinken, LEKKER eten kan maken + eten, Nederlands kan praten met wie ik maar wil, niet 1000x het -waar kom je vandaan? hoe lang ben je in Australie? wat heb je hier al gedaan? wat ga je nog doen? waar ga je na Australie heen?- gesprek meer moet hebben en gewoon leuk kan lachen en zeveren met alle leuke mensen die ik afgelopen tijden heb moeten missen!

Ik geniet er ten volle van, maar ik tel ook af. Conclusie: alles is opperbest! :)

Tot snel!

De afgelopen week..

Ja hoor, tijd voor nog eens een verhaaltje. Ik vermoed dat het kort wordt want ik heb niet meteen wereldse dingen meegemaakt.

De paar dagen in Brisbane waren genoeg om mij +/- ziek te maken van de aircoN in de kamer.. Helaas wel want dat is natuurlijk nooit prettig, maar verder was Brisbane een aanrader! Ondanks wat de rest van de mensen die ik al ontmoet heb mij verteld hebben, vind ik het helemaal geen saaie stad waar niks te beleven is.. Ik heb trouwens bij -gamenight- in het hostel 2 gratis pintjes gewonnen omdat ik een pingpongballetje in een glaasje kon mikken! Die hand-oogcoordinatie is hier duidelijk goud waard :p Ook nog de gekste spelletjes de revu zien passeren die avond!

Vervolgens in Surfers Paradise voornamelijk mijn ziekte uitgezweet.. Ook wel in de stad geweest en ook daar was meer te zien dan ik had verwacht! Gisteren waaide er plots een redelijk groot insect binnen in mijn kamer, uiteraard was ik op dat moment alleen ter plaatse.. Ik ben dan in de kamer naast de mijne 2 grote en sterke kerels gaan halen om het ongedierte -volgens hen alweer een kakkerlak - te verwijderen. Ze zijn dan met het beest aan zijn poot vast hun eigen kamer opnieuw binnengegaan waarna ik de plaatselijke vrouwelijke bevolking een long uit hoorde gillen haha, zeer grappig!

Vanmorgen ben ik dan weer vertrokken uit Surfers Paradise om nu aan te komen in Byron Bay. Hier is het overigens weer 10u verschil met jullie. Ik zit hier weer van redelijk goedkoop internet te genieten en de Scandinavische vrouw naast mij snuift ongeveer elke 10 seconden. Mocht ik een zakdoekje bij hebben gehad had ik dat denk ik al up her nose gepropt, maar vermits dat helaas niet het geval is moet ik mij beperken tot met mijn ogen rollen, haar geirriteerd aankijken en HEEL snel typen zodat ik rap van dat vervelende geluid af ben :p

Het weer is hier weer zoals jullie zich denkelijk voorstellen dat ik het hier voortdurend heb: heet en zonnig! Waarschijnlijk zal ik dus toch op zoek moeten naar een nieuwe zonnebril (sorry Kelly, degene die ik van u heb gekregen is jammerlijk genoeg -na de GEWELDIGE tijd die we samen hebben doorgebracht- verloren gegaan) en verder genieten van mijn zeer duur hostel waar GEEN aircoN aanwezig is. Ideaal gezien mijn gezondheidstoestand! (klinkt alsof ik melaats ben ofzo, maar dat is natuurlijk ontzettend overdreven! :p)

Goed, de vrouw naast me heeft haar gesnuif nu opgedreven naar vaker dan 1x per 7 seconden en om de APPROXIMATELY 15 seconden veegt ze haar neus nu ook af aan haar hand en vervolgens aan haar broek.. Aaah, de beschaving :p Ik ga jullie (maar vooral haar) dus bij deze laten en ik hoop jullie snel nog eens wat nieuws te brengen!

Het -waarschijnlijk- laatste deel van de planning

Voor ik overga tot de planning zal ik beginnen met het kakkerlakkenverhaal, noteer even: de volgende alinea is niet geschikt voor gevoelige lezers! :p

Het verhaal situeert zich in mijn hostel in Rainbow Beach en het is 2u 's nachts. Ik heb er net mijn tour op Fraser Island opzitten en ben helemaal stikkapot dus ben vredig aan het slapen. Op een gegeven moment word ik wakker en besluit ik een toiletbezoek in te lassen. De -badkamer- is aan mijn kamer vast dus ik hoef er niet voor buiten, maar door de wateroverlast van de douche die niet bijzonder goed afsluit doe ik toch even mijn schoenen aan voor deze nachtelijke missie. De wandelafstand is ook verwaarloosbaar en ik verloren lopen behoort ook niet tot de mogelijkheden (ZELFS niet voor mij) dus ik heb mijn bril rustig op mijn bed laten liggen. Uiteraard geen sokken aan in die schoenen, wat niet van mijn gewoonten is, dus ik ben niet echt heel erg verwonderd wanneer mijn rechterschoen een beetje raar aanvoelt. Ik beweeg wat met mijn tenen in de overtuiging dat de tip gewoon wat ingedeukt is en het rare gevoel gaat over.. Niks aan de hand, dus ik zet mijn tocht verder en wanneer ik mijn pyjamabroek naar beneden doe komt daar plots langs de bovenkant (!!!!) een beest van een 3-tal cm lang en ongeveer een goede cm breed uit gevallen! Zoals ik al zei: geen bril op, dus ik kan enkel maar vermoeden dat het om een kakkerlak ging! Iedereen lag te slapen en ik heb mij tegen al mijn persoonlijke verwachtingen in kunnen inhouden om heel de keet bij elkaar te gillen. Het beest heeft blijkbaar ook niet bepaald genoten van zijn tocht in mijn broek want het heeft zich zo snel mogelijk uit de voeten gemaakt in een gat achter de wastafel. Ook wel licht onrustwekkend dat het zijn weg daar zo goed kende, maar daar mag een mens gewoon niet verder over nadenken.. Ik toch niet. De rest van de nacht heb ik het grootste deel van de tijd -hoe moe ik ook was- met mijn ogen wagewijd open op mijn bed gelegen en OVERAL in de kamer pootjes horen kruipen.. Een mens kan zichzelf uiteindelijk nogal wat wijsmaken haha.

Goed maar dus dat was het geweldige verhaal! NIET voor herhaling vatbaar wat mij betreft :p Over op de planning nu!

3, 4 en 5 maart: Ik heb vannacht geslapen in het Bunk hostel in Brisbane en al gelijk voor mijn 3 nachten hier betaald. Helaas te laat gedacht aan Glen.. Gelukkig is het hostel in 2008 verkozen tot beste hostel in Queensland en ik heb al ondervonden dat daar vele redenen toe zijn! Zo was het gisteren Bundaberg rum-cola aan 4 $ (echt gEEn geld naar Australische normen) in de bar. Trouwens neefjes, vermits jullie graag rum lusten: mochten jullie er in Belgie een fles van vinden, niet aarzelen en testen want een echte aanrader! Bovendien is er, naast 4 andere bieren, Stella van 't vat te vinden in mijn hostel!! Ja, de wonderen zijn de wereld nog niet uit, dat wordt op deze manier nog maar eens bevestigd :p

Mijn plannen in Brisbane zijn beperkt tot wachten tot de regen over is en morgen om 11u zou er een gratis stadswandeling zijn van enkele uren waarna je heel Brisbane ongeveer wel gezien hebt. Als het niet ZO ongelooflijk regent dat ik zou wegspoelen als ik buiten wandel (want ja, dat behoort absoluut tot de mogelijkheden) zal ik dat wel doen.

Morgen zal ik misschien ook nog eens moeten overgaan tot een wasavontuur want door de regen van afgelopen dagen zijn er toch een heel aantal kleren nat geworden. Bovendien heb ik nog de helft van Fraser Island in de zakken zitten van de shorts die ik daar gedragen heb dus wassen zal misschien geen overbodige luxe zijn.

5, 6 en 7 maart: 5 maart neem ik de bus naar Surfer's Paradise. Ik heb ook een hostel geboekt voor die 2 nachten in de hoop weer niet op een couch te belanden :p Het goedkoopste wat ik kon vinden was Backpackers in Paradise, klinkt goed zou ik zo denken!

Tegen die tijd hoop ik dat de Sunshine Coast zijn naam eindelijk weer waard zal zijn!

7, 8, 9, 10, 11 en 12 maart: 7 maart zal ik dan weer per bus naar Byron Bay vertrekken. Waarschijnlijk zal ik vanuit Surfers Paradise bellen om te kunnen verblijven in Byron Bay Greenland Resort. Ik vernam hier dat het aan te raden is daar te duiken, maar ik vind het niet goedkoop dus ben er nog niet uit of ik dat ga doen. Sowieso heb ik er wel de Nimbin tour tussen de hippies en de platypussen! (of is het platypi? haha)

12, dertien :p, 14, 15, 16, 17, 18, 19 en 20 maart: Dan wordt het the town of Sydney! Nog geen idee ivm verplijfplaats daar want dat lijkt nog zo ver weg, ook al zal het er uiteraard weer gauw genoeg zijn! Ik ga alleszins 2 dagen op mijn eentje naar de Blue Mountains van daar uit en ik moet ook even het Home & Away strand gaan bezoeken uiteraard haha.

20, 21, 22, 23, 24, 25 en 26 maart: 20 maart neem ik het vliegtuig vanuit Sydney naar Hobart en daar staat mijn eigenste -van- mij op te wachten! Ik heb er een weekje de tijd om Tasmanie te verkennen en slaap, kook en was mij daar gewoon in mijn transportmiddel. De techniek staat niet stil dezer dagen he!

26, 27, 28 en 29 maart: 26 maart land ik uit Hobart in Melbourne, dus de hoofdstad wordt weldegelijk overgeslagen, maar ik lig er niet van wakker en dat is wel het belangrijkste nog voor mij denk ik dus perfect. Wat ik ook niet meemaak is een ellenlange busrit tussen Sydney en Melbourne en de prijs van mijn 2 vluchten blijkt uiteindelijk niet eens zoveel meer te kosten dan de bus tussen die 2 steden!

De dagen daarna heb ik nog de tijd om even te beseffen dat het bijna over is. Ik spreek normaal sowieso nog af met Vera (de Duitse die ik heb leren kennen op de heenvlucht en waar ik nog steeds regelmatig contact mee heb) en ik denk ook nog wel een Duveltje gaan drinken met mijn nieuwgemaakte Belgische vrienden!

29 maart is het dan zover voor mij, de dag dat ik vertrek naar eigen land! Opnieuw goed voor een meer dan 24 uur durende tocht waarna ik -ongetwijfeld jetlagged as hell- mijn herintrede maak in jullie omgeving! Dat wordt vast weer even wennen, maar ik kijk er absoluut ook ontzettend naar uit!

Tot zo ver mijn planning. Het ziet er niet naar uit dat daar nog veel aan gaat veranderen, ik vermoed enkel wat de invulling betreft, maar met mij weten we uiteraard nooit :p

Tot snel!

Alweer te lang geleden..

Eerst en vooral: ik leef nog! Geen zorgen dus!

Ondertussen wel een hoop meegemaakt dus ik vertel het jullie graag allemaal even. De foto's zullen wel moeten wachten want hier zouden virussen op de computers zitten waardoor ik alles zou verliezen en bijgevolg zou moeten wenen, daar zou ik dan weer lelijk van worden en dat willen we ten allen tijde vermijden uiteraard :p

Sinds vorig verhaal ben ik naar Agnes Water gegaan waar ik een Belg in mijn kamer had! Lang geleden alweer dat ik nog eens een Nederlandstalige landgenoot -in real life- had ontmoet en het was een leuke ervaring! Vincent heet hij, van het geweldige jaar 1984 en afkomstig van Liedekerke. Al 11 maanden aan het rondreizen over de hele wereld en nog geen enkele intentie om ons Belgenland voor langer dan een eventuele -vakantie- van 2 weken opnieuw op te zoeken! Hij was bezig zijn Dive Instructor cursus te halen zodat hij kan blijven rondreizen en onderweg werken als duikinstructeur.. Er bestaan minder goede alternatieven voor een leven als IT-er in Belgie!

De 3 dagen in Agnes Water bestonden voor mij alleszins uit goed weer, een voormiddag surfen en uiteraard de Dolphin Kayak. Tijdens die kayaktocht, waar ik overigens APPROXIMATELY euh.. 0 dolfijnen heb gezien :p, deelde ik een boot met een zeer optimistische Canadese. Ze vertelde over de Noosa Canoetocht die ik ook gratis bij mijn pakket had gekregen en dat ging ongeveer als volgt: 'Ik vond het echt geweldig! Ja, al de rest van de mensen kloeg steen en been en is er wel halverwege mee gestopt maar goed.. Mijn handen kwamen ook heel erg gehavend uit de strijd want het roeien was 10x zo zwaar als hier (wat al zwaar was naar mijn mening) en dan zwijg ik nog van de 2394821 muggenbeten die ik daar heb opgelopen, maar het deed me denken aan -Summer Camp- en achteraf bekeken was het een bewijs voor mezelf van mijn doorzettingsvermogen. Ik zou het zO opnieuw doen!' Nu zal het jullie al dan niet verbazen: ik ben hier niet om mijn doorzettingsvermogen op de proef te stellen. Ook geen zin in een Summer Camp en dergelijke.. Ik heb dus besloten die tocht te annuleren. Wat wel grappig is, is dat ze de kano had gedeeld met die Zweed die me in Stockholm heeft uitgenodigd! Kleine wereld..

Om die Dolphin Kayak te boeken ben ik ook naar de Town of 1770 gefietst. De huur van een fiets was gratis in mijn hostel en daar is ook meteen gebleken waarom ik hier afgelopen 2 maanden (op de Tour Down Under-dag na) ongeveer 3 fietsers heb gezien. Het dragen van een helm is hier namelijk verplicht. Nee, er bestaan geen foto's van mijn fietstocht :p Ik was op zoek naar het centrum en toen ik een -local- vroeg waar dat centrum zich zou bevinden, zei die me dat -de pub watverderop- het centrum was. Niks te zien dus!Niet getreurd, ik was daar namelijk nog steeds om mijn Dolphin Kayak tour te boeken! Nog steeds geen netwerk met die Australische gsm dus vandaar. Aangekomen bij al die kayaks van die tour, bleek er niemand te zijn. Ik vroeg een paar mensen een paar honderd meter verder of ze wisten waar ik daarvoor moest zijn en hij zei me: bij de kayaks staat een nummer, bel dat gewoon. Hij moest even lachen toen ik vertelde welk netwerk ik had en tastte in zijn zak: 'Hier, gebruik deze maar om te bellen, het is een I-Phone, weet je hoe je die moet gebruiken?' Ik ben dus met die I-Phone een paar honderd meter weg gewandeld om dat nummer te zien en heb die organisatie kunnen bellen. De persoon die mij een Belg kan vinden die zijn I-Phone (of eender welke andere telefoon) mee zou geven aan een wildvreemd persoon om er gratis mee te bellen, mag nu rechtstaan!

Goed, verder door naar Rainbow Beach door de gietenderegen in de Greyhound. De laadruimte bevindt zich, zoals in elke bus neem ik aan, onderin. Dit in combinatie met de gietende regen en dus de grote plassen waar de bus door moest rijden heeft ervoor gezorgd dat mijn rugzak doorweekt was bij aankomst. Heerlijk haha! Gelukkig heb ik al mijn kleren in plastic zakken ingepakt dus de schade is al bij al beperkt gebleven. Bovendien is mijn aftersundrama van een maand geleden op die manier definitief uit mijn rugzak gewassen :p

Rainbow Beach was mijn vertrekplaats ommijn Fraser Island Self Drive Tour te doen. We waren met 40 mensen, dus 4 groepen van 10 personen per 4x4 (voor de autofreaks: het waren Toyota Land Cruisers). Mijn groep bestond uit 2 Zweden (beste vrienden), een Fransman, een Zwitser, 3 Britse dames (2 beste vriendinnen en een 3e die alleen reist), ikzelf uiteraard en nog 2 Duitse dames. Die 2 Duitsen waren 20 en rond de 50 jaar oud, jawel tante en nicht. De nicht was blijkbaar al een poosje aan het rondtrekken en had er niet beter op gevonden dan haar tante die 2 weken op bezoek kwam mee te nemen naar een Self Drive Tour: gemiddelde leeftijd-23, gemiddeld alcoholverbruik per avond-gebruik jullie verbeelding vooral.. Die tante heeft er volgens mij BIJZONDER weinig aan gehad, maar goed, dat is gelukkig mijn zorg niet. Mocht u zo op bezoek zijn gekomen, zou ik alleszins wel beter voor u gezorgd hebben hoor tante Hilde! :)

Ik had me alleszins opgegeven om te rijden en niet alleen moest ik links rijden -ook al was het op het strand-, ik zat ook rechts vooraan in de wagen uiteraard! Schakelen met links dus, maar daar went een mens verrassend snel aan. Wat niet went is dat de ruitenwisser en de pinker ook van plaats gewisseld zijn.. 'Hier linksaf, Julie.' - 'Ok!' *ruitenwisser aan* haha. Wel een hele ervaring want sommige stukken waren echt ontzettend moeilijk om doorheen te raken, zelfs met een 4x4!

Het prachtigste wat ik daar gezien heb was Lake McKenzie, waar ik opnieuw 4 Belgen heb ontmoet. Een koppel uit Gent en een koppel uit Zoersel, allemaal op wereldreis gedurende een jaar. Gezellig mee gepraat ook!

De laatste ochtend was er iemand die langs ons tentenkamp (+/- 50m van de oceaan) was gereden en iets had gezegd van een tsunami. Iedereen heeft daar hartelijk om moeten lachen en we zijn allemaal rustig verder gegaan met ons zorgeloos leventje. Groot was dan ook mijn verbazing toen ik terug in Rainbow Beack kwam, dat dat geen -ziekelijk?- mopje was! Blijkbaar iedereen ongerust en wij wisten zelf van niks. Het bleek gelukkig maar om een golfje van 30 cm te gaan waar wij zaten, maar mocht het erger zijn geweest zag het er allemaal minder goed uit voor ons! Het heeft uiteraard geen zin om aan rampscenario's te denken dus daar doen we dan ook niet aan mee!

Ondertussen ben ik in Noosa aanbeland, de plaats waar ik normaal dat Canoeding had. Het giet hier ontzettend. Op het weerbericht gehoord dat er gisteren 1 maart 144 mm neerslag is gevallen terwijl ze normaal over heel maart heen ongeveer 40 mm hebben!

Alle hostels bleken hier ook fully booked dus ik heb na een hallucinante zoektocht een -couch- aangeboden gekregen in een of ander hostel in een keuken/zitruimte voor 15 $. Gelukkig want het alternatief was een motelkamer van meer dan 140 $!

Om in dat hostel te geraken had ik mijn laatste bus gemist, dus ik heb gewacht op een volgende die daar niet echt heen moest maar ik hoopte gewoon dat die me al dichter zou brengen.. Die chauffeur is gewoon van zijn route afgeweken EN heeft me gratis laten meerijden ook al had ik al geld klaar! De persoon die mij een chauffeur van De Lijn kan vinden die dat voor een doorweekte wildvreemde zou doen mag ook rechtstaan :p

Ik zag er vast ontzettend zielig uit, maar nadat ik mijn schoenen had uitgegotenen mijn kleren had uitgewrongen (inclusief mijn normaalgezien waterdichte regenvest die ALLES doorgelaten had) ben ik voor een douche gegaan en heb ik nog een relaxe avond beleefd.

Als laatste pas kunnen gaan slapen uiteraard, wakker bij elke persoon die uit zijn kamer kwam en met de allereersten weer wakker ook, maar beter dat dan het alternatief! Ik heb alleszins naar aanleiding van al deze omstandigheden beslist dat ik zometeen al doorreis naar Brisbane, ik ben namelijk KLAAR in het kwadraat met Noosa haha.

Ik heb verder nog een kakkerlakverhaal dat de moeite waard is, maar ik moet er nu absoluut vandoor wil ik mijn bus halen EN dat wil ik uiteraard dus ik laat jullie.

Absoluut niet veel tijd gehad, dus dit verhaal nalezen is onmogelijk en ik heb het gevoel dat het misschien wat chaotisch is, maar zo zijn jullie alleszins allemaal gerustgesteld en weer op de hoogte van de belangrijkste ontwikkelingen!

Tot snel!

Whitsundays + Emu Park

Aangekomen in Agnes Water -the twin town of 1770- heb ik besloten nog eens te investeren in wat internet. Voor de 2e keer op rij beland ik hier namelijk ergens waar mobiele telefonie en internet zeer beperkt aanwezig zijn (lees: NIET aanwezig, wat de gsm betreft).

Het is alweer even geleden dat ik de boot opging om de Whitsundays te gaan verkennen. Mij was verteld dat het geen -boose cruise- was (zuipschuit, haha ik blijf het grappig vinden), maar dat bleek wel even iets anders uit te pakken. De maximum toegelaten hoeveelheid drank was 1 doos van 4 L goon (wijn) OF 24 blikjes bier per persoon. Ik stond daar braaf met 2 blikjes van 50 cl bier te wachten tot de rest daar kwam aanzetten.. IEDEREEN leek te hebben gelezen alsof het een minimum vereiste was om die hoeveelheid drank bij zich te hebben, zo hadden koppels zonder blikken of blozen gewoon 8 L wijn bij zich! Toch even niet vergeten dat dit over 2 nachten ging .. Werchteriaanse praktijken :p

We hebben tijdens het varen ontzettend veel regen gehad en mijn topmoment was de laatste dag toen we 's ochtends konden snorkelen (no diving for me dankzij het geweldige oor). Toen heb ik twee geweldige schildpadden gezien! Ik was er ontzettend van onder de indruk.

Ook de Whitsundays zelf waren uiteraard prachtig. De 3e meest gefotografeerde plaats in Australie.. Niet voor niets, dat is duidelijk. Toen hadden we ook het geluk dat het weer even opgeklaard was zelfs!

Na de foto's mochten we zwemmen in dat prachtige blauwe water en iedereen liet zijn spullen achter op het parelwitte strand, zonder echter rekening te houden met de getijden.. Lang leve onze Noordzee waardoor ik daar toch standaard wel rekening mee houd, dus ik had mijn spullen ver van het water verwijderd. Na een tiental minuten waren de meeste andere mensen hun zakken + inhoud aan het ronddrijven in het water, ik heb ze samen met een paar Fransen nog een paar keer proberen redden maar op een gegeven moment houdt het ook voor mij op. Als mensen zelf hun zaken niet in de gaten houden zie ik niet in waarom ik dat zou doen.. Gevolg: ettelijke gesneuvelde fototoestellen en MP3-spelers. Goed ja, reizen kan hard zijn en nog EXTRA hard zonder waterdichte digitale camera duidelijk :p

Uiteindelijk was het nog wel leuk, een gekke Zweed ontmoet die me uitgenodigd heeft in Stockholm waar hij woont, een paar grappige Engelsen, een Roemeen die in Frankrijk woont, een langharige Fin, .. Een bont gezelschap dus alweer op die boot en dat waren zelfs maar een paar van de in totaal 53 (!!) aanwezigen.

Opnieuw aan wal gekomen en dezelfde nacht nog vertrokken naar Rockhampton, om van daar uit de bus verder te nemen naar Emu Park (waar ik niet een emoe gezien heb btw :p). Het bleef maar regenen en de mensen daar raadden me af om in die omstandigheden naar Great Keppel Island te gaan.. Ze boden me in de plaats daarvan aan om naar een Crocodile Farm te gaan, lunch (krokodillenvlees) inbegrepen. Vermits ik geen zin had om zonder schuilplaats 6u alleen op een eiland rond te dwalen EN -ik moet het toegeven- zin had in een goed stuk vlees, heb ik me laten overtuigen.

De Crocodile Farm was zeeer indrukwekkend. Ik heb een filmpje van een van de -most shocking (beelden jullie zich in dat dit door zo'n zware Amerikaanse mannenstem wordt gezegd, haha)- momenten van mijn reis tot hier toe, maar daar heb ik momenteel geen tijd voor om dat up te loaden. Komt echter nog!

Ik zou haast vergeten te vermelden dat op de heuglijke dag van 19 februari mijn oor is vrijgekomen! De details van hoe dat bloed aan de binnenkant van mijn trommelvlies zich verwijderd heeft van die plaats, bespaar ik jullie.. (A) Driewerf hoera alleszins, ik ben NIET meer doof!

Vanmorgen heel vroeg vertrokken naar Agnes Water, de twin town of 1770 zoals ze dat hier noemen en hier zijn wel wat surfmogelijkheden + een dezer ga ik ook voor de Dolphin Kayak. Ik heb ook een brikje verse melk gekocht daarnet -een hele tijd geleden want zuivel is hier een behoorlijk dure zaak- en dat smaakte mij ONTZETTEND. Dat moest ik nog even kwijt :)

Verder voeg ik zometeen nog wat foto's toe en ben ik hopelijk door mijn -halverwegedipje- heen nu, net als het weer overigens! Zo kan ik er weer volledig invliegen voor deel 2 van dit avontuur!

Tot snel!